แวะมาเยี่ยมเยียนพี่เอ้ค๊ะ

นำผลที่ได้จากการวิเคราะห์เฟสโดยเครื่อง XRD มาคำนวณความเป็นผลึกของเกลือ ซึ่งได้ผลดังนี้

Crystalline area                     142858.403

Amorphous area                    42789.3235

Degree of crystallinity %      76.9513345

กราฟแสดงผลการคำนวณความเป็นผลึกของเกลือ

สรุป

จากการคำนวณจะเห็นได้ว่าเกลือมีความเป็น Crystal ประมาณ 77 %  ซึ่งถือว่าสูงมาก โดยทั่วไปแล้วจะไม่มีสารใดมีความเป็น Crystal  100 %

ผู้รายงาน

สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, สุรีย์ จารุจิตร¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

]]> http://nuc2010.wordpress.com/2010/05/06/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%ab%e0%b9%8c%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b8%9c%e0%b8%a5/feed/ 0 jarujit อิอิอิ http://nuc2010.wordpress.com/2010/05/06/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%ab%e0%b9%8c%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b9%83-2/ http://nuc2010.wordpress.com/2010/05/06/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%ab%e0%b9%8c%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b9%83-2/#comments Thu, 06 May 2010 07:52:46 +0000 SUREE JARUJIT http://nuc2010.wordpress.com/?p=240 ]]> สรุปผลการการวิเคราะห์สารประกอบในเกลือโดยการเตรียมตัวอย่างที่ต่างกันดังรูป

(ก) การเตรียมตัวอย่างเต็มช่องใส่ตัวอย่างและผิวหน้าเรียบ

(ข) การเตรียมตัวอย่างไม่เต็มช่องใส่ตัวอย่างโดยทำให้ผิวหน้าลาดเอียง

ผลการวิเคราะห์

กราฟแสดงพีคของการเตรียมตัวอย่างแบบ (ก)

กราฟแสดงพีคของการเตรียมตัวอย่างแบบ (ข)

กราฟแสดงการเปรียบเทียบพีคระหว่างการเตรียมตัวอย่างแบบ (ก)และ (ข)

กราฟแสดงการเปรียบเทียบพีคระหว่างการเตรียมตัวอย่างแบบ (ก) และ (ข),  (แบบขยาย)

สรุป

จากกราฟแสดงการเปรียบเทียบพีคระหว่างการเตรียมตัวอย่างแบบ (ก) และ (ข),  (แบบขยาย) จะเห็นได้ว่าในการวิเคราะห์สารประกอบจะต้องวางตัวอย่างแบบ (ก) จะให้ผลการวิเคราะห์ที่ถูกต้องและแม่นยำมากกว่าการวางตัวอย่างแบบ  (ข)

ผู้รายงาน

สุรีย์ จารุจิตร¹,สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

]]> http://nuc2010.wordpress.com/2010/05/06/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%ab%e0%b9%8c%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b9%83-2/feed/ 0 jarujit sample1 sample2 salt1 salt2 salt1+2 salt-soom http://nuc2010.wordpress.com/2010/04/30/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b5-%e0%b8%9e%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b9%8b%e0%b8%a7/ http://nuc2010.wordpress.com/2010/04/30/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b5-%e0%b8%9e%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b9%8b%e0%b8%a7/#comments Fri, 30 Apr 2010 06:23:31 +0000 mookdapan http://nuc2010.wordpress.com/?p=222 ]]>

รังสีที่นิยมใช้ฉายอัญมณีให้มีสีสันสวยงามเปลี่ยนไปจากเดิม มีอยู่ 3 ชนิด คือ
1. รังสีแกมมา จากไอโซโทปโคบอลต์-60 ซึ่งเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าพลังงาน 1.17 และ 1.33 MeV ซึ่งการฉายอัญมณีด้วยรังสีแกมมา
2. อิเล็กตรอนพลังงานสูง ( 10-20 MeV) จากเครื่องเร่งอนุภาค เมื่อนำมาฉายอัญมณีจะทำให้เกิดความร้อนเฉพาะที่สูงมาก อาจทำให้เกิดอัญมณีแตกร้าวได้     จึงต้องมีการระบายความร้อนด้วยน้ำ   อิเล็กตรอนให้โดสแก่อัญมณีสูงกว่ารังสีแกมมา จึงทำให้ผิวของอัญมณีมีสีสดสวยกว่า
3. นิวตรอน จากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณู เนื่องจากนิวตรอนมีความสามารถในการทะลุทะลวงดีกว่าอิเล็กตรอน อัญมณีจึงมีสีสม่ำเสมอทั่วทั้งก้อน แต่การอาบด้วยรังสีนิวตรอนจะก่อให้เกิดสารไอโซโทปรังสี และจะต้องเก็บอัญมณีไว้จนกว่าความแรงรังสีจะลดลงอยู่ในระดับที่ปลอดภัยตามมาตรฐานสากลคือ 2 นาโนคูรีต่อกรัม

*   สีจางไปเมื่ออยู่ในแสงสว่าง
** อาจจางเมื่ออยู่ในแสงสว่าง อาจมีศูนย์กลางของสี (color centers) อย่างนอ้ยสองศูนย์ในอัญมณีอย่างหนึ่งเป็นแบบที่จะจางไป และอีกอย่างหนึ่งเป็นแบบไม่จาง

ตัวอย่างการฉายรังสีอัญมณี

รูปซ้าย โทแพซไม่ฉายรังสี  

รูปขวา โทแพซฉายรังสีนิวตรอน

รูปซ้าย aquamarine ไม่ฉายรังสี

รูปขวา aquamarine ฉายรังสีนิวตรอน

การเกิดสีในอัญมณี

๏   สารเจือปน (Impurity)

ธาตุที่เป็น  Impurities  :  ไททาเนียม (Ti), วานาเดียม (V),  โครเมียม (Cr), เหล็ก (Fe), แมงกานีส (Mn), โคบอลต์ (Co), นิกเกิล(Ni), ทองแดง (Cu)

๏  ศูนย์กลางสี (Color Center)

๏  การถ่ายเทประจุ (Charge Transfer)

แนวปฏิบัติทั่วไป

1.  หน่วยงานผู้ใช้สารกัมมันตรังสี มีหน้าที่ในการคัดแยก เก็บรวบรวม จัดสถานที่เก็บกากกัมมันตรังสีชั่วคราว

2. วางแผนงานการปฏิบัติงานในทุกขั้นตอน  เพื่อลดปริมาณกากกัมมันตรังสีที่เกิดขึ้นให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

3.  ควบคุมไม่ให้มีขยะอื่นใดที่ไม่ใช่กากกัมมันตรังสี  รวมปะปนอยู่ในภาชนะบรรจุกากกัมมันตรังสี

4.  กากกัมมันตรังสีที่มีส่วนประกอบเป็นวัตถุอันตราย ได้แก่ วัตถุกัดกร่อน วัตถุมีพิษ และวัตถุที่ทำให้เกิดโรค ต้องแจ้งให้ศูนย์จัดการกากกัมมันตรังสี สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติทราบ

5.  ตรวจสอบสภาพของภาชนะบรรจุกากกัมมันตรังสีเป็นประจำ เพื่อป้องกันการรั่วไหลและการแพร่กระจายของสารกัมมันตรังสีออกสู่บริเวณโดยรอบ

6. กากกัมมันตรังสีที่เป็นขยะติดเชื้อ ให้ปฏิบัติตามขั้นตอนของการฆ่าเชื้อตามปกติก่อนนำส่งกากกัมมันตรังสี  พร้อมมีเอกสารรับรองการผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อ

7.  ติดฉลากเครื่องหมายรังสี  ระบุวันที่รวบรวมกาก  น้ำหนักและปริมาตรของกากกัมมันตรังสี  ชนิดและ กัมมันตภาพ หน่วยเป็นเบ็กเคอแรล  ปริมาณรังสีที่พื้นผิว (Surface Dose Rate) หน่วยเป็นมิลลิเรินเกนท์ต่อชั่วโมง และระดับความเปรอะเปื้อนทางรังสีที่พื้นผิว (Surface Contamination) หน่วยเป็นเบ็กเคอเรลต่อ ตารางเซนติเมตร  บนภาชนะบรรจุกากกัมมันตรังสีทุกชิ้น

8. กากกัมมันตรังสีที่เป็นต้นกำเนิดรังสีปิดผนึกที่เลิกใช้แล้ว(Disused Sealed Radiation Source) ให้ปฏิบัติตามรายละเอียดในหัวข้อ การจัดการกากต้นกำเนิดรังสี

9.  ผู้ใช้สารกัมมันตรังสีมีหน้าที่รับผิดชอบในค่าใช้จ่ายในการจัดการกากกัมมันตรังสีที่เกิดขึ้น

แนวปฏิบัติแยกตามชนิดของกากกัมมันตรังสี

-กากของเหลวกัมมันตรังสี

ให้ผู้ใช้สารกัมมันตรังสีคัดแยกกากของเหลวออกเป็น 3 ประเภท คือ

-  สารละลายน้ำ เช่น น้ำทิ้งในห้องปฏิบัติการรังสี

-  สารละลายอินทรีย์ เช่น สารละลายซิลทิลแลนท์  น้ำมันก๊าด  น้ำมันหล่อลื่น

-  ของเสียทางการแพทย์ เช่น ปัสสาวะ  เลือด  ซีรัม

ผู้ใช้สารกัมมันตรังสีต้องบรรจุกากของเหลวดังกล่าว ในภาชนะแยกจากกัน โดยมีแนวปฏิบัติดังนี้

แนวปฏิบัติในการเก็บรวบรวมกากของเหลวกัมมันตรังสี

- บรรจุกากของเหลวใส่ถังพลาสติกเหลี่ยมชนิดโพลีเอทธิลีนสีขาวขนาด 20 ลิตร ที่มีฝาปิดชนิดเกลียว

ปิดฝาถังให้แน่น พร้อมตรวจสอบความเปรอะเปื้อนทางรังสีที่พื้นผิวด้านนอกของถังบรรจุกากโดยรอบ

- บรรจุของเหลวในถังให้ได้ระดับที่ต่ำกว่าปากถังประมาณ 3 นิ้ว

- นำถังกากใส่ในถุงพลาสติกใสชนิดโพลีเอทธิลีน และปิดปากถุงให้แน่น

- กรณีที่เป็นสารละลายอินทรีย์ ต้องแยกเก็บในภาชนะที่ทนต่อการกัดกร่อนและไม่มีสารละลายน้ำเจือปน

- กรณีที่ความแรงรังสีของกากสูงเกินกว่าจะขนส่งได้ ให้นำไปเก็บรักษาไว้ ณ สถานที่เก็บกากกัมมันตรังสีชั่วคราวของผู้ใช้สารรังสีจนกว่าจะนำส่งศูนย์จัดการกากกัมมันตรังสี สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ

- กากของแข็งกัมมันตรังสี

ให้ผู้ใช้สารกัมมันตรังสีคัดแยกกากของแข็งออกเป็น 3 ประเภท คือ

-  ประเภทเผาไหม้ได้ เช่น กระดาษ  ผ้า  ไม้ ถุงมือยาง  พลาสติกชนิดโพลีเอทธีลีน  ซากสัตว์ทดลอง

-  ประเภทเผาไหม้ไม่ได้/บดอัดได้ เช่น แก้ว  โลหะ  ยาง  พลาสติกมีสี

-  ประเภทเผาไหม้ไม่ได้/บดอัดไม่ได้  เช่น  ชิ้นโลหะขนาดใหญ่  เข็มฉีดยา  วัสดุกำบังรังสี  ดิน  ตะกอนดิน กากเรซิน ชุดกรองอากาศ ผู้ใช้สารกัมมันตรังสีต้องบรรจุกากของแข็งแต่ละชนิด  ในภาชนะแยกจากกัน โดยมีแนวปฏิบัติ ดังนี้

แนวปฏิบัติในการเก็บรวบรวมกากของแข็งกัมมันตรังสี

- นำกากของแข็งใส่ในถุงพลาสติกใสชนิดโพลีเอทธีลีนอย่างหนา  ปริมาตร 20 ลิตร  หรือ ขนาด

กว้าง x ยาว = 18  นิ้ว x 30  นิ้ว

-  น้ำหนักบรรจุไม่เกิน 5 กิโลกรัมต่อถุง ปิดปากถุงให้แน่น  พร้อมตรวจสอบความเปรอะเปื้อนทางรังสีที่พื้นผิวด้านนอกของถุงบรรจุกากโดยรอบ

- กรณีที่เป็นกากเรซินและชุดกรองอากาศ โปรดบรรจุถุงกากลงในภาชนะที่แข็งแรงก่อนการขนส่ง

- กรณีที่ความแรงรังสีของกากสูงเกินกว่าจะขนส่งได้ ให้นำไปเก็บรักษาไว้ ณ สถานที่เก็บกากกัมมันตรังสีชั่วคราวของผู้ใช้สารรังสีจนกว่าจะนำส่งศูนย์จัดการกากกัมมันตรังสี    สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ

-กากต้นกำเนิดรังสีปิดผนึก

ให้ดำเนินการดังนี้

- ไม่ถอด  ทำลาย  หรือเปลี่ยนแปลงลักษณะการผนึกของภาชนะบรรจุต้นกำเนิดรังสีปิดผนึกที่ไม่ใช้งานแล้ว  ให้แตกต่างไปจากสภาพที่เป็นอยู่เมื่อเริ่มมีการครอบครองต้นกำเนิดรังสีปิดผนึกนั้น

- ทำหนังสือแจ้งสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติเรื่องยกเลิกการครอบครองและประสงค์จะทิ้งเป็นกากกัมมันตรังสี

- เมื่อสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติได้รับเรื่องจากสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ    จะแจ้งตอบรับผู้ขอรับบริการ เพื่อการจัดการกากต้นกำเนิดรังสีปิดผนึกดังกล่าว โดยในวันที่นำส่งกากให้นำเอกสารแบบ  พ.ป.ส. 4  ต้นฉบับจริงมาด้วย   เพื่อขอยกเลิกการครอบครองต้นกำเนิดรังสีที่สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ

-  ชำระค่าบริการจัดการกากกัมมันตรังสี   ให้แก่สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ

ผู้รายงาน

สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, สุรีย์ จารุจิตร¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

วัตถุประสงค์

• เพื่อแสดงให้เห็นว่าแต่ละระบบของเครื่องปฏิกรณ์ฯ สามารถทำงานได้ถูกต้องสมบูรณ์ เนื่องจากว่าการออกแบบและการพัฒนาเครื่องปฏิกรณ์ฯจะต้องมีการทำงานที่สัมพันธ์กันของแต่ละระบบ
• เพื่อให้มั่นใจว่าการวิเคราะห์ความปลอดภัยมีระบบความปลอดภัยที่เหมาะสมและมีความสอดคล้องกับการออกแบบ
• เพื่อให้การออกแบบเป็นไปตามมาตรการและขีดจำกัดและสามารถประเมินอันตรายที่เกิดขึ้นจากสถานปฏิบัติการได้
• เพื่อให้ผู้เดินเครื่องปฏิกรณ์ฯได้รับการฝึกอบรมและมีความความคุ้นเคยกับสถานปฏิบัติการ
• เพื่อให้มีการจัดทำขีดจำกัดและภาวะเงื่อนไขในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ (operational limits and condition) ให้มีความปลอดภัยตลอดช่วงอายุของการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

วัตถุประสงค์และมาตรการความปลอดภัยจะต้องรวมถึง

๑.   การประกันคุณภาพ (quality assurance )

๒. มาตรฐานการออกแบบทางวิศวกรรม เกณฑ์การออกแบบ ระบบวิศวกรรมความปลอดภัย  ระบบปราการ( barrier ) ป้องกันการเคลื่อนย้ายหรือถ่ายเทสารกัมมันตรังสี

๓. ลักษณะเด่นของความปลอดภัยจากภายใน (inherent and intrinsic safety features )

๔. ลักษณะเด่นของความปลอดภัยแบบ passive

๕. ลักษณะเด่นที่เฉพาะหรือไม่ปกติซึ่งอาจจะมีผลกระทบต่อการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสี

๖. ระบบความปลอดภัยทางวิศวกรรมซึ่งรวมถึง redundancy และ diversity และ ความเป็นอิสระ ( independence )

๗.  ลักษณะความปลอดภัยในการป้องกันภาวะล้มเหลว ( fail safe features )

๘.  การออกแบบระบบปราการป้องกันในเชิงลึก (defence in depth )

๙. การป้องกันอุบัติเหตุ

๑๐.  การจัดการด้านอุบัติเหตุ

๑๑. แนวปฏิบัติในการพิสูจน์ทางวิศวกรรมและการใช้มาตรฐานที่ได้รับการรับรองในการ ออกแบบ

๑๒. การประเมินปัจจัยที่เกิดจากการปฏิบัติงานของผู้ปฏิบัติงานและภาวะล้มเหลว ( human factor and dependent failures )

๑๓. การป้องกันอันตรายจากรังสี

การออกแบบที่เฉพาะ

๑. การออกแบบระบบประกันคุณภาพรวมถึงแนวปฏิบัติ (code of practice) ที่ใช้ในการออกแบบ

๒. การเฝ้าตรวจค่าตัวแปรและระบบการควบคุมเครื่องปฏิกรณ์ฯให้อยู่ในขีดจำกัดการเดินเครื่อง

๓. บูรณภาพของแกนเครื่องปฏิกรณ์ฯ( reactor core integrity )

๔. เป็นระบบป้องกันความไม่เสถียรของการไหล ( flow instability ) และการระงับการ เปลี่ยนแปลงของกำลัง  ( power oscillations )

๕. มาตรฐานของความปลอดภัยในระบบทั่วไป โครงสร้างและองค์ประกอบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในกรณีที่มีการใช้ระบบต่างๆร่วมกันระหว่างสถานปฏิบัติการในบริเวณสถานที่เดียวกัน

๖. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานของผู้ปฏิบัติงานและหลักการที่จะสามารถลดความผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากผู้ปฏิบัติงานและสามารถที่จะลดความเครียดของผู้เดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

๗. การวิเคราะห์การออกแบบโดยวิธีทางเทคนิคที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว เช่น การใช้แบบจำลองหรือโปรแกรมคอมพิวเตอร์

๘. มาตรการการควบคุม reactivity

๙. มาตรการระบบหล่อเย็นของแกนเครื่องปฏิกรณ์ฯ

๑๐. มาตรการการออกแบบวัสดุและแท่งเชื้อเพลิง

๑๑. มาตรการการใช้เครื่องปฏิกรณ์ฯ

- การป้องกันอันตรายจากรังสีในขณะที่เดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

- เป็นการบำรุงรักษาแท่งเชื้อเพลิง

- การออกแบบที่แสดงให้เห็นถึงระบบความปลอดภัยซึ่งจะไม่ก่อให้เกิดผลกระทบในทางตรงกันข้าม (adversely affect )

- ความเป็นอิสระระหว่างเครื่องปฏิกรณ์ฯและการติดตั้งอุปกรณ์ที่จะใช้สำหรับการทดลอง

๑๒. มาตรการออกแบบระบบความปลอดภัยรวมถึง

- ระบบการดับเครื่องปฏิกรณ์ฯ ระบบหล่อเย็นแท่งเชื้อเพลิง ระบบการควบคุมการรั่วไหลของสารกัมมันตรังสี

- ข้อกำหนดในด้านความปลอดภัยในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

- ระบบความปลอดภัยและระบบควบคุมต่างๆ

- การป้องกันภาวะล้มเหลว

๑๓. ข้อกำหนดเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือ (reliability requirement)

- ความน่าเชื่อถือของระบบการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

- ความน่าเชื่อถือของระบบความปลอดภัย

- ความน่าเชื่อถือของความเหลือเฟือและความเป็นอิสระของแต่ละระบบ และความหลากหลาย (diversity)

- ความน่าเชื่อถือของระบบสนับสนุน ( auxiliary)ความปลอดภัย

๑๔. การออกแบบของอุปกรณ์และเครื่องมือในการป้องกันกรณีที่เกิดภัยจากธรรมชาติ ภาวะแวดล้อม การป้องกันอัคคีภัยและการป้องกันอันตรายที่เกิดจากภายนอก

๑๕. วิธีการป้องกันการเกิดภาวะล้มเหลว

๑๖. การออกแบบอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการเฝ้าสังเกตและการรักษาความปลอดภัย

๑๗.การออกแบบการป้องกันอันตรายจากรังสี

- การลดปริมาณรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานจะได้รับ

- การควบคุมการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสี

- การควบคุมสารกัมมันตรังสี

- การป้องกันภาวะวิกฤตที่เกิดขึ้นเนื่องจากการประมาท (inadvertent criticality )

- การเฝ้าระวังในบริเวณที่มีแท่งเชื้อเพลิงและการการเก็บกักกัมมันตรังสี

ลักษณะของสถานที่ตั้ง

ลักษณะโดยทั่วไปของสถานที่ตั้ง ควรจะมีรายงานและแผนที่ ที่เฉพาะซึ่งรวมถึง

๑. ขอบเขตและคุณสมบัติของสถานที่ตั้ง สถานที่

๒. แผนผังของอาคารและสถานที่ตั้งอุปกรณ์ต่างๆ

๓. สถานที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ และสถาบัน สถานที่พักผ่อน สวนสาธารณะ หรือแหล่งที่พักอาศัยของประชาชน

๔. เส้นทางคมนาคมทั้งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ

๕. ขอบเขตของพื้นที่ควบคุม ซึ่งควบคุมโดยหน่วยงานการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ

๖. ขอบเขตของพื้นที่ ที่จะปลดปล่อยสารกัมมันตรังสี

ลักษณะทางธรณีวิทยาและการเกิดแผ่นดินไหว

• ลักษณะทางธรณีวิทยา และการเกิดแผ่นดินไหวของสถานที่ตั้ง และในการออกแบบควรจะคำนึงถึงปัจจัยเหล่านี้ด้วย เช่น โอกาสและความถี่ในการเกิดแผ่นดินไหว การเคลื่อนไหวภาคพื้นดิน (ground motion) และควรมีข้อมูลต่อไปนี้

๑. การประเมินการเกิดรอยแยกของสถานที่ตั้ง (surface fault)

๒. ลักษณะและคุณสมบัติทางวิศวกรรมของดินหรือหินที่เป็นฐานที่ตั้งของเครื่องปฏิกรณ์ฯ

๓. การประเมินโอกาสในการเกิดภูเขาไฟระเบิด

ลักษณะทางอุตุนิยมวิทยา

• ลักษณะทางอุตุนิยมวิทยาของสถานที่ตั้ง รวมถึงความเร็วลม ทิศทางของลม อุณหภูมิ การตกตะกอน ความชื้น
• ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเสถียรของบรรยากาศ (atmospheric stability) การเกิด inversion การพยากรณ์อากาศในแต่ละปี โดยคำนึงถึงความถี่ในการเกิดเฮอริเคน พายุทอร์นาโด ฟ้าผ่า ฟ้าแลบ พายุลูกเห็บ ฝนตกหนัก
• การเกิดหิมะ น้ำแข็ง และพายุทราย

เครื่องปฏิกรณ์

• เครื่องปฏิกรณ์ฯ สามารถเดินเครื่องได้อย่างปลอดภัย ซึ่งจะรวมถึงระบบการดับเครื่องปฏิกรณ์ ฯ ให้ปลอดภัย ทั้งในภาวะที่เดินเครื่องปกติและภาวะที่เกิดอุบัติเหตุ เครื่องปฏิกรณ์ฯ ต้องมีระบบระบายความร้อนที่เหมาะสมหลังจากดับเครื่องปฏิกรณ์ ฯ นอกจากนี้จะต้องมีระบบควบคุมสารกัมมันตรังสี ไม่ให้มีการรั่วไหลสู่สิ่งแวดล้อม

แท่งเชื้อเพลิง

๑. การวิเคราะห์แท่งเชื้อเพลิง จะต้องแสดงให้เห็นว่า แท่งเชื้อเพลิงสามารถทนต่อภาวะความร้อน ตลอดช่วงชีวิตในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ ซึ่งจะรวมถึงการเก็บรักษา และการขนส่ง

๒. การวิเคราะห์แท่งเชื้อเพลิง จะต้องแสดงให้เห็นว่า แท่งเชื้อเพลิงสามารถทนต่อแรงทางกลศาสตร์ เช่น แรงไฮโดรลิค และผลจากการขยายตัวเนื่องจากความร้อนที่แตกต่าง (difference thermal expansion effect) โดนไม่ทำให้เกิดการเสียรูปของแท่งเชื้อเพลิง

๓. การวิเคราะห์เปลือกหุ้มแท่งเชื้อเพลิง จะต้องแสดงให้เห็นว่าเปลือกหุ้มแท่งเชื้อเพลิงสามารถทนต่อภาวะแวดล้อมทางเคมี ตลอดช่วงชีวิตในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ ซึ่งจะรวมถึงการเก็บรักษา และการขนส่ง โดยจะต้องคำนึงถึงผลทางด้านอุณหภูมิและรังสี

๔. การวิเคราะห์จะต้องแสดงให้เห็นว่าเครื่องปฏิกรณ์ฯ เดินเครื่องตามขีดจำกัดและภาวะเงื่อนไข (condition and limit ) ที่ยอมรับได้และจะไม่ทำให้แท่งเชื้อเพลิงเสียรูป ( deformation) หรือเกิดการบวม (swelling) ขององค์ประกอบซึ่งบรรจุวัสดุฟิสไซล์ (fissile material ) ในด้านของการวิเคราะห์ความปลอดภัยทางด้านความร้อน ( thermal safety analysis ) ควรจะกำหนดขีดจำกัดบน ( upper limit) ของการเสียรูปของแท่งเชื้อเพลิง  โดยกำหนดเป็นความกว้างที่น้อยที่สุดของช่องระบายความร้อน ( minimum cooling channel width )

๕. ควรจะมีผลการวิเคราะห์และการวัดหรือการทดลองที่เกี่ยวข้องกับแท่งเชื้อเพลิง ตลอดช่วงชีวิตในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ ซึ่งจะรวมถึงการเก็บรักษา และการขนส่ง

ระบบควบคุม

• ควรจะมีกลไกการควบคุม reactivity และระบบการขับเคลื่อนซึ่งสามารถจะทำให้เกิดความปลอดภัยในการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ โดยจะรวมถึงวัสดุ ความเหลือเฟือ และลักษณะที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย เช่น ความเร็วในการขับเคลื่อน ( drive speed ) ระยะเวลาในการใส่ (insertion time)  ลักษณะของความปลอดภัยเมื่อเกิดภาวะล้มเหลว (fail safe) ผลการวิเคราะห์จะต้องแสดงว่าระบบควบคุม reactivity สามารถจะทำหน้าที่ได้อย่างเหมาะสมในขณะที่เดินเครื่องปกติและสามารถดับเครื่องปฏิกรณ์ฯ ได้อย่างปลอดภัยในกรณีที่เกิดภาวะล้มเหลวของระบบควบคุม (control systems)

การป้องกันอันตรายจากรังสี

• โปรแกรมการป้องกันรังสี รวมทั้งเกณฑ์การป้องกันอันตรายจากรังสี
• ต้นกำเนิดรังสี ในบริเวณสถานปฏิบัติการ
• การออกแบบสถานปฏิบัติการ สำหรับความปลอดภัยทางด้านรังสี
• การจัดการกากกัมมันตรังสี
• การประเมินปริมาณรังสีในภาวะการเดินเครื่องปฏิกรณ์ฯ ปกติ ควรจะมีการประเมินปริมาณรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานและบุคคลทั่วไปได้รับ ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ นอกจากนั้นควรจะมีแผนฉุกเฉินทางรังสี

แผนฉุกเฉินและการเตรียมความพร้อมสำหรับกรณีเกิดภาวะฉุกเฉิน

• โครงสร้างขององค์กรที่เกี่ยวข้องกับการเตรียมความพร้อมสำหรับกรณีเกิดภาวะฉุกเฉิน ซึ่งจะต้องมีแนวปฏิบัติที่ชัดเจนรวมถึงหน้าที่และความรับผิดชอบของแต่ละบุคคลในองค์กร
• การจำแนกประเภทของภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• ความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรต่างๆ ภายนอกที่จะให้ความช่วยเหลือในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• การแจ้งหรือรายงานเหตุฉุกเฉินหรือภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• การแจ้งหรือรายงานเหตุฉุกเฉินหรือภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสีต่อรัฐบาลหรือเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น
• การติดต่อสื่อสารระหว่างศูนย์ควบคุมและเตรียมความพร้อมสำหรับกรณีเกิดภาวะฉุกเฉินและองค์กรหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่อยู่ภายนอก
• มาตรการการป้องกัน
• อุปกรณ์และเครื่องมือที่ใช้ในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉินหรือภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• การประสานงานระหว่างสถาบันทางการแพทย์ ในการดูแลรักษาผู้ป่วยที่ปนเปื้อนในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉินหรือภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• การฝึกอบรมผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับการเตรียมความพร้อมที่เกิดเหตุฉุกเฉินหรือภาวะฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี
• ความถี่และขอบเขตของการซ้อมแผนฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี (exercises และ drills)
• ความพร้อมในการใช้แผนฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี

เกณฑ์มาตรฐานความปลอดภัย

พิจารณาโดยคำนึงถึงขนาด คุณสมบัติเฉพาะ หรือ ลักษณะทางเทคโนโลยีของเครื่องปฏิกรณ์ที่ขอรับใบอนุญาตแล้วแต่กรณี

ผู้รายงาน

สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, สุรีย์ จารุจิตร¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

การนำรังสีไปใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆ

- ประโยชน์ของรังสีในด้านอุตสาหกรรม

• Gamma Backscatter Thickness Technique

• Thickness Gauging Applications

• Transmission Thickness  Gauging

• Level Gauging

Gamma & X-ray Techniques in Analysis

Gamma Sterilisation

• Gamma irradiation  of wool, wood and food to kill parasites.

- ประโยชน์ของรังสีในด้านการแพทย์

Nuclear medicine uses radiation to provide diagnostic information about the functioning of a person’s specific organs

Radiotherapy can be used to treat some medical conditions, especially cancer, using radiation to weaken or destroy particular targeted cells

Diagnostic Radiopharmaceuticals

- ประโยชน์ของรังสีในด้านการเกษตร

Food irradiation

Fruit fly control

Rice Mutation Breeding

Juicy Tomatoes from Dry Cuban Soil

ผู้รายงาน

สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, สุรีย์ จารุจิตร¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

1.นำแผ่นยางซึ่งเป็นตัวอย่างในการทดลองนี้มาตัดขนาด 1x1x7 cm

2. นำมาห่อด้วยอลูมิเนียมฟอยล์ และนำใส่ขวดอลูมิเนียม  ดังรูป

ขั้นตอนการนำตัวอย่างไปอาบนิวตรอนในปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย

1. เตรียมอุปกรณ์ในการโหลดตัวอย่าง ก่อนที่เครื่องปฏิกรณ์จะเริ่มทำงาน
2. เลือกตำแหน่งท่อ Lasy Susan ในการโหลด
3. นำสายโหลดต่อกับขวดของตัวอย่าง
4. หย่อนสายลงไปในท่อโหลด
5. กดปุ่มที่อุปกรณ์โหลดเพื่อปล่อยขวดตัวอย่าง ดังรูป

(a) ภาพการเตรียมอุปกรณ์

(b) ภาพเลือกตำแหน่งการโหลด

(c) ภาพการโหลดตัวอย่าง

ผู้รายงาน

สุภาวดี มุกดาพันธ์¹, ขนิษฐา จันทโสม¹, สุรีย์ จารุจิตร¹, มารียะ นิรันรัตน์^2
1 ม. อุบลราชธานี
² ม. เกษตรศาสตร์

]]> http://nuc2010.wordpress.com/2010/04/22/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%97%e0%b8%94%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b5%e0%b9%81%e0%b8%9c%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%a2%e0%b8%b2/feed/ 0 jarujit ยาง1 ยาง2 ยาง4 ยาง5 ยาง6